Eindelijk weer een nieuwe update!

We hebben bijna 3 weken door Myanmar (het vroegere Birma) gereisd. Vooraf stond dit niet op de planning maar door goede verhalen van Dick, Peter en Wouter hebben we toch besloten om hier heen te gaan, en we hebben er absoluut geen spijt van gehad, dus thanks voor de tips!

Myanmar is het grootste land van Zuid Oost Azie. Het is groter dan Duitsland en Groot Brittanie samen en ligt ten westen van Thailand. Myanmar is nog niet zo lang toegankelijk voor toeristen, pas vanaf 1994, maar het massatoerisme zoals in de rest van Zuid Oost Azie blijft vooralsnog uit. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de binnenlandse politieke situatie, maar zelf merk je daar bijna niks van. Het land is nog wel erg arm en wat dat betreft is het vergelijkbaar met Laos, maar toch weer heel anders!

Myanmar begon met veel regen, we zaten ook in het begin van het regenseizoen, maar gelukkig viel het de rest van de tijd mee! De eerste ervaringen met de Birmezen waren al gelijk heel anders dan met de andere Aziaten, heel vriendelijk, niet opdringerig, heel geinteresseerd, leuk dus! (niet dat de andere Aziaten allemaal vreselijk zijn natuurlijk, maar verschil merk je wel).
Met een gammele bus over een slechte weg werden we naar ons eerste Guesthouse in Yangon, de hoofdstad, gereden en zijn we na een ontbijtje ons bedje ingedoken.
De volgende dag hebben we de eerste indrukken van Yangon en Myanmar opgedaan; je moet goed opletten waar je loopt, de straten en stoepen zitten vol met gaten en zijn erg slecht. We dachten eerst allemaal bloed op straat te zien liggen (is het hier zo gevaarlijk?!), maar dat bleek rood speeksel te zijn van iets waar alle Birmezen op kauwen en de hele dag op straat uitspugen (en het smaakt ook goor!, he Dim!) Ook moeten we erg wennen aan de Longyi's, bijna alle mannen (ook vrouwen trouwens) lopen in een soort lange rok, dat is nog de traditie hier.
In heel Myanmar zijn geen pinautomaten, we hebben genoeg dollars moeten meenemen en die moesten we in Myanmar inwisselen voor het locale geld, de kyats. Omwisselen kan niet bij een bank, maar dat gebeurd op de zwarte markt, op straat dus. Iedereen waarschuwt je voor criminele mannetjes die je oplichten, maar gelukkig is het bij ons goedgegaan.

In Myanmar wordt het boedisme nog sterk nageleefd, er lopen dan ook heel veel monnikken rond, die trouwens echt super leuk zijn om te fotograferen! Bij de belangrijkste pagoda van Myanmar, de Schwezigon pagoda, liepen ook vele monnikken rond. Marissa stond al snel met eentje te praten, in het begin is dat best raar, maar zij vinden het juist leuk om met buitenlanders te praten, ook om hun engels te oefenen. Later werden we aangesproken door een student die daar met een monnik was en werden we uitgenodigd om de volgende dag naar hun klooster te komen waar die student ook woonde. Dat sloegen we natuurlijk niet af en de volgende ochtend stond de student voor het klooster op ons te wachten. Helaas moest Marissa afhaken want zij had haar eerste buikgriepje te pakken. De student heeft ons van alles verteld over Myanmar, het boedisme, het klooster en zijn we in zijn ‘huis' geweest; een klein rieten kamertje waar 3 monnikken op een houten bedje slapen en hijzelf en nog een paar jongens gewoon op de grond slapen. Heel apart om te zien hoe die mensen leven. In zijn ‘huis' heeft Dim een echte Birmeese sigaar geprobeerd en hebben we nog met wat monnikken gesproken. De meesten kunnen goed Engels, wat ze gratis kunnen leren in het klooster.

Die avond was de openingswedstrijd van het WK. Dim was vooraf een beetje bang dat we het WK misschien niet konden kijken in Myanmar, maar dat is echt geen problem, iedereen is hier helemaal voetbalgek! Overal hangen posters met het programma, er wordt reclame gemaakt en als je zegt dat je uit Nederland komt in hun eerste reactie; ‘ Van Persie' . De openingswedstrijd hebben we met allemaal Birmezen in een Teashop gekeken, een oud pand met een tv en vooral veel mannen (met rokken!) op plastic krukjes , heel apart! We keken al uit naar de eerste wedstrijd van Nederland!
In Myanmar komen sowiezo niet heel veel toeristen, maar nu is het ook nog eens laagseizoen. De enige plek waar je andere toeristen tegenkomt is in het guesthouse, op straat ben je bijna altijd de enige buitenlander en we worden dan ook geregeld nagekeken.
Toen was het tijd voor de volgende bestemming; Bagan. Al voorbereid om het ergste viel de (nacht)bus erg mee, het was zelfs luxe! Helaas kunnen de Birmezen echt niet zonder tv en het liefst met de slechte soaps en zo hard mogelijk zodat je je eigen ipod niet meer kan horen! Daar moesten we wel even aan wennen, maar je moet je aanpassen als je de enige tourist in de bus bent! Onderweg midden in de nacht moesten we een paar keer de bus uit voor paspoortcontrole door de regering. Dus iedereen de bus uit, het leek wel alsof je een grens overstak, maar we kregen helaas nog net geen stempeltje in ons paspoort! En dit was niet alleen voor de buitenlanders, ook de Birmezen moesten hun paspoort laten zien, het blijft vreemd!
2 uur eerder dan gepland stond we om 4 uur ‘ s nachts dan opeens in Bagan. Normaal moet je bij een reistijd 1 of 2 uur opstellen, maar in Myanmar moet je er standaard 2 uur vanaf trekken. Maar goed, in Bagan aangekomen stond er geen taxi of tuktuk op ons te wachten, maar een paard en wagen!!! Half slaperig vraag je je dan echt even af of je niet aan het dromen bent! Maar het was dus echt zo, dus tassen op de paardenkar en op naar het guesthouse om nog even te slapen. Die avond speelde Nederland de eerste wedstrijd, dus in onze oranje outfits liepen we door het dorpje opzoek naar de beste spot om de wedstrijd te kijken. Aan kleine tv's geen gebrek, maar gelukkig was er een restaurantje die een flatscreen had staan. Samen met een andere Nederlander (waar kom je ze niet tegen?) en heel veel Birmezen hebben we de wedstrijd gekeken. Anders dan met vrienden in Nederland, maar dit heeft ook wel weer wat!
De volgende ochtend om 9 uur stond een paard en wagen op ons te wachten. Helaas kwam de regen met bakken uit de hemel en hebben we na 3 uur de toer van die dag gestaakt, na helemaal doorweekt te zijn. Het is die dag ook niet meer droog geworden! Nieuwe dag, nieuwe kansen, de zon scheen zelfs! Bagan was heel vroeger de hoofdstad van het Birmaanse rijk en staat volgebouwd met duizenden pagodes, tempels, stoepa's en meditation rooms. Vele temples kan je beklimmen en de uitzichten hiervanaf zijn het mooiste, je kan eindeloos kijken en overal steken torentjes uit! Ook de zonsondergang was echt super!
De volgende dag hebben we Bagan verder verkend op de fiets. Ook nog een leuk vrouwtje ontmoet die ons de traditionele make up op smeerde. Deze ‘ smink', zoals wij het noemen, smeert iedereen op hun gezicht tegen de zon, maar ook omdat ze het gewoon mooi vinden. Op de wangen en neus smeren ze het expres niet uit, dat zou dan mooi moeten zijn. Wij moesten er dus ook aan geloven en om het verhaal compleet te maken kregen we ook nog een longyi (rok) aan.
Bij elke tempel of pagode wodt je ongeveer aangevallen door verkopers van beelden en schilderijen. Dat wordt op een gegeven moment wel irritant, maar ook wel logisch als je je beseft dat er nu bijna geen toeristen zijn en dat dat hun enige bron van inkomsten is.
Het was weer tijd voor de volgende bestemming; Mandelay. Dit is de oude hoofdstad van Myanmar, een grote drukke stad. In de buurt van mandelay is de langste teakhouten brug van de wereld (1200m) waar we bij zondsondergang overheen hebben gelopen en vele foto's van vooral monnikken hebben gemaakt. Ook hier waren we bijna de enige tourist en monnikken vroegen ons of zij met ons op de foto mochten; natuurlijk! Want wij willen ook met hun op de foto!
De volgende dag zijn we met een local die 30 jaar monnik is geweest met het locale vervoer door Mandelay getoerd. Ook bezochten we zijn oude klooster waar Dim als monnik is bekeerd; een monnik bood hem aan om zijn kleren aan te doen, iets wat volgens velen niet vaak gebeurd, super cool dus!
Toen terug met de locale bus die pas weggaat als die helemaal vol zit, dit betekent ook nog een stuk of 10 mensen op het dak, o.a. wij. We waren echt een bezienswaardigheid daar op het dak, iedereen zwaaide, wees en lachte naar ons, en wij maar terug zwaaien, we voelden ons net de koningin!

Volgende bestemming: Kalaw. Met de Nachtbus die weer 2 uur eerder aan kwam dan gepland, dus we waren om 2 uur ‘s nachts al in Kalaw. Deze keer hadden we niet zo'n geluk met de bus, stoelen die niet naar achter konden, geen beenruimte en uiterard weer die luidruchtige tv waar we maar niet aan kunnen wennen! Kalaw is een piepklein bergdorpje en waar, tegen alle verwachtingen in, het internet eindelijk weer een keer goed werkte. We konden dus eindelijk het thuisfront weer even op de hoogte stellen! Verder hebben we niet zo veel gedaan in Kalaw, vooral erg genieten van het heerlijke wat koelere klimaat en ‘s avonds met een fles locale rum (van 80 cent) op onze veranda chillen.

Toen door naar de laatste bestemming van Myanmar: Nyaung Shwe, een dorpje vlakbij het Inle Lake. Inle Lake is het grootste meer van Myanmar en staat bekend om z´n beenroeiers, die we hebben gespot tijdens ons boottochtje over het meer. De beenroeiers balanceren op 1 been op de voorkant van hun broodje, roeien met het andere been en zo hebben ze hun handen vrij om mee te vissen. Ziet er erg lastig uit!! Verder zie je op het meer floating gardens, deze tuinen drijven d.m.v. bamboe op het midden van het meer en hierop worden allerlei soorten groenten, vooral tomaten verbouwd. Ook zijn er hele dorpjes die op palen boven het water zijn gebouwd. We zijn ‘op bezoek' geweest bij een zilver smit, een sigarenmakerij, een handweef fabriekje waar we een heel gaaf spel hebben gespeeld: een soort sjoelen en poolen gecombineerd, echt super leuk!!
We waren in precies de goede week bij het Inle Lake, het was de examen week van de jonge monnikken uit de regio. Meer dan 2000 jonge monnikken verbleven die week in het dorpje waar wij ook verbleven, dus overal war je keek zag je monnikken lopen, onze fotokaartjes zijn bijna vol!! Elke dag om 10 uur lunchen de monnikken allemaal tegelijk in 1 ruimte, en wij konden niet het niet laten om even een kijkje te nemen. Ook wij waren weer een hele bezienswaardigheid voor hen en zij voor ons!! Ook hebben we daar midden in de nacht Nederland - Kameroen gekeken, als enige nachtbrakers in het hele dorp.

Toen was het helaas alweer tijd om terug te keren naar Yangon, om de volgende dag terug te vliegen naar Bangkok. We zijn echt heel blij dat we naar Myanmar zijn gegaan, al stond dat vooraf niet in de planning. Veel mooie en leuke dingen gezien en meegemaakt, ook super aardige mensen. Al met al echt een top land, echt een aanrader voor iedereen!!

Nu op weg naar Maleisie, Indonesie en Singapore! Afkicken van de temples, pagodes en monnikken en op naar de burka's en moskeen! We zijn benieuwd!