'sOchtends op1 april zijn we Vietnam ingereden met het overvolle busje waar onze vorige update over ging. Vanaf Dien Bien Phu zijn we de volgende dag gelijk doorgegaan naar Sapa, helemaal in het noorden van Vietnam. De gehelerit was een grote bouwput, echt overal worden wegen of bruggen aangelegd. Wat een verschil met Laos! Een mooie rit was het dus niet echt...Er was ons verteld dat die rit maar 7 uur zou duren, maar eenmaal onderweg werd het later en later....uiteindelijk kwamen we na een bergrit van 13 uur aan in Sapa. Vergeleken met de vorige rithadden wel een hele stoel per persoon tot onze beschikking, dat waardeer je dan weer des te meer!

Vietnam
Maar eerst even wat feitjes over Vietnam
Vietnamheeft een oppervlakte van 330.000 km2 en is daarmee even groot als Noorwegen. Vietnam grenst aan China, Laos en Cambodja en grenst grotendeels aan zee, de Zuid-Chinese zee en de Golf van Thailand.De kustlijn is totaal 2500 km lang.De hoofdstad van Vietnam is Hanoi. De grenzen van Vietnam zijn nog niet zo lang opengesteld voor buitenlanders, maarhet toerisme komt nu snel op gang. De wonden van de Vietnam oorlog, die in 1975 pas is geeindigd, zijn nogoveral goed zichtbaar, dat isook niet zo gekals je je beseft dat er drie keer zoveel bommen op Vietnam zijn afgeworpen als dat er in de Tweede Wereldoorlog op Europa zijn gevallen.
Vietnam heeft een prachtig enbijzonder afwisselend landschap. Een groot deel van het land bestaat uit heuvels en bergen.De lange kustlijn bestaat o.a. uitvele mooie stranden.In het zuiden ligt de beroemde Mekong Delta, een van de grootste rijstproducenten van de wereld.
Genoeg te zien dus, gelukkig hebben we een visum voor 3 maanden!

's Avonds rond 20.00 uur waren we dus in Sapa aangekomen. Sapa ligt op 1650 m hoogte, het is een schattig bergdorpje omringd door rijstvelden die op de bergen zijn aangelegd. Het uitzicht zou super mooi moeten zijn, alleen moesten we 2 dagen wachten totdat we dat mochten aanschouwen. Dikke wolken blijven hangen in het dorpje, waardoor je amper de overkant van de straat kan zien. Maar na 2 dagen dreef de wolk dan eindelijk weg en konden we vanaf ons balkonnetje van het super mooie uitzicht genieten!
Het hotel was het mooiste en goedkoopste hotel vanSapa. Waarom het zo goedkoop was kwamen wena de eerste nacht achter; naast het hotel en pal naast onze kamer was een stukberg die nog even weggehakt moest worden. Om7 uur 's ochtends werden we ons heerlijk zachte bedje uitgedrild en deed de electriciteit het ook nog eens niet. Geen warme douche dus! Dan maar snel tassen inpakken en op zoek naar een ander hotel of guesthouse. Na een uur in Sapa rondgelopen te hebben zijn we toch maar weer teruggegaan naar ons eerste hotelletje. Conclusie; heel Sapa is een bouwput (qua lawaai dan),heel Sapa zat zonder electriciteiten wij hadden toch echt het mooiste en goedkoopste hotelletje. De mensen van het hotel moesten wel lachten toen ze ons weer zagen aankomen met onze tassen, haha.
De volgende dagen hebben we Sapa verkend. Het lijkt echt op een wintersportdorpje, het was er zelfs koud als de zon niet scheen. Een jas hebben we niet bij ons, maar in Sapa hebben we die toch echt gemist! Maar als de zon eenmaal achter de wolken doorbreekt, kan je gelukkig weer in je shirtje lopen! De mensen uit de bergdorpen komen elke dag naar Sapa om daar allerlei dingen te verkopen, van oorbellen tot handgeweven doeken tot aanstekers, en allemaal verkopen ze precies hetzelfde! Je zou zeggen dat als je maar net iets anders verkoopt, dat je dan veel meer verkoopt, maar daar zijn die mensen nog niet achter.... Maar het is mooi om te zien hoe deze mensen eruit zien, elk bergvolk heeft z'n eigen kleding, allemaal precies hetzelfde. Vrouwen van het bergvolk deHmong en de Mienzeulen met kinderen op hun rug of met manden vol met spullen om te verkopen. Allemaal proberen ze een praatje met je te maken met hun openingszin; Where're you from?? en vervolgens proberen ze je allemaal dingen aan te smeren. Na een paar dagen ben je dat echt wel zat...maarhen negeren went ook al snel!
Vlakbij Sapa ligt de hoogtste berg van Vietnam, de Fansipan. Met 5 Belgen hebben we overwogen om een trekking naar deze berg te maken, maar zij waren toch iets beter voorbereid dan wij; bergschoenen en een jas had je toch echt wel nodig! Helaas hebben we moeten afhakennadat we onze schoenen lieten zien waarmee we de berg wilden beklimmen, we werden gewoon uitgelachen! Geen goed idee dus. Dan maar zelf in de buurt wat rondgelopen en een scootertje gehuurd, echt een super mooie natuur hier!
Na een week was het tijd om verder te reizen, op naar Ha Noi! Een paar dagen van te voren hadden we een treinticket voor de nachttrein geboekt.De trein vertrekt nietvanuit Sapa, maar vanuitLao Cai, een uurtje van Sapa vandaan.Met een busje moesten wedus eerst naar Lao Cai. Gelukkig waren we vroeg genoeg een busje gaan zoeken, want de busjes rijden net zolang rondjes door Sapa totdat ze genoeg mensen hebben gevonden om mee te gaan voordat de bus naarLao Cai vertrekt. Wij zaten als eerste in het busje en vonden al snel 2 andere mensen. Helaas was dit voor de buschauffeur nog niet genoeg en hebben we nog een uur door Sapa gereden. De wijze les die we vandaag weer hebben geleerd; stap nooit in een leeg busje als het busje niet op vaste tijden vertrekt! Gelukkig heeft de buschauffeurhet zoeken naar mensen na een uur opgegeven en vertrokken we richting Lao Cai.
In de nachttrein kan je hier kiezen tussen een softsleepter, hardsleeper, hardseat en softseat. De trein vertrok om 19.30 en zou om 4.00 aankomen. Een softseat was wel goed dachten we, en goedkoper dan een soft- of hardsleeper, maar dat bleek tochgeen goede keuze; krappe stoelen die maar 5 cm naar achter konden. Daar moet je dan de nacht in doorbrengen! Uiteindelijk is Lotte maar op de grond gaan slapen, tja, je moet toch wat als je een beetje wilt slapen...
Na een slopende nacht kwamen we dan om 4.00 uur aan in Ha Noi, de hoofdstad van Vietnam. Na opgelicht te zijn door een taxichauffeur kwamen we tot de conclusie dat alle hotels gesloten waren. Balen, dat wordt nog een paar uurtjes op straatdoorbrengen dachten we! Gelukkig kwamen we wat mannetjes tegen die mensen voor hotels aan het ronselen waren en zij konden een hotel voor ons open doen en konden we nog een paar uurtjes slapen!Achteraf een heel leuk hotelletje voor niet al te veel geld(voor Ha Noi dan).
's Nachts leek Ha Noiwel uitgestorven, maar overdag was dat wel anders. In Ha Noirijden 2 miljoen scooters rond op 3,7 miljoen mensen en die scooters kunnen niks anders dan als gekken rijden en vooral....TOETEREN!!! De hele dag hoor je alleen maar getoeter, echt niet normaal. De weg oversteken is ook een hele opgave. Stoplichten worden standaard genegeerd dus je moet maar gewoon lopen. De kunst is om heel rustig en op hetzelfde tempo de straat over te lopen, niet stoppen, niet rennen, dan komt het meestal wel goed. In het begin is dat best eng, want de scootertjes scheuren aan alle kanten om je heen, maar het went gelukkig snel! Het voordeel is dat je nooit voor het stoplicht hoeft te wachten!
In het oude centrum van Ha Noiverkopen ze in elke straat iets anders. Vroeger had elk beroep z'n eigen straat, tegenwoordig is dat in stand gehouden door hetzelfde te verkopen in dezelfde straat. Zo heb je de schoenenstraat, de hoedenstraat, de metaalstraat, de sierradenstraat, de handdoeken straat en noem maar op!
Ha Noiwas de vroegere woonplaats van Ho Chi Minh (Hij was oprichter van de Viet Minh, minister-president van Noord Vietnam in 1954en president van Noord-Vietnam van 1954 tot 1969),en tijdens ons culturele middagje hebben we zijn graf en zijn huis bezocht. Ook hebben wehet presidenteel paleis en de 1 zuilige pagode bekeken en hebben we in een echte fietstaxi gezeten, dat moet je als toerist toch gedaan hebben!
' s Avonds hebben het waterpoppentheater bezocht en daarna zijn de bij het centrale meer in Ha Noigaan zitten met een biertje. Al snel kwamen er een paar Vietnamese jongeren bij ons zitten. Leuk om met ze te praten, wij weten weer meer over de Vietnamezen en zij hebben hun engels weer geoefend! We werden ook gelijk uitgenodigd om bij ze te komen eten de volgende dag, maar helaas hadden we al een ticket naar Halong Bay geboekt.

Inmiddels was het alweer 11 april. We vertrokken vroeg met de bus naar Halong City. Vanaf daar varen alle boten door Halong Bay. Halong Bay behoort tot een van de 7 natuur wereldwonderen! Het is een grote baai met duizende kleine eilandjes die loodrecht uit de zee opdoemen engrootendeels onbewoond zijn. Met een houten boot hebben we een tour langs deze eilandjes gemaakt. Onderweg nog bij een grot aangelegd om deze te bezoeken en vervolgens weer verder te varen. Ondanks de bewolking was het toch echt super super mooi! Tot nu toe de mooiste natuur die we hebben gezien!
Na 4 uur varen kwamen we aan op Cat Ba Island, het grootste eiland van Halong Bay met een groot nationaal park. Voor de eerste nacht hadden we een hotel geregeld, maar voor de dagen daarna zijn we snel op zoek gedaan naar een hotelletje met uitzicht op de baai.Uiteindelijk iets leuks gevonden voor maar 5 euro per nacht met z'n tweeen. Helaas is het de rest van de week niet echt mooi weer geweest, bewolking en regen. Maar ondanks dat hebben we met een scootertje het hele eiland rondgecrosst, hebben we de witte afgelegen zandstranden gezien en hebben we een trekking gemaakt door het nationale park. Deze trekking duurde de hele dag; 5 uur lopen door de jungle, klimmen over rotsen, onderweg gestopt bij een froglake, geluncht in een klein dorpje bij locals en een boottripje terug gemaakt naar het beginpunt. Echt een mooie en leuke trip! De volgende dag konden we ons beentjes voelen!
Omdat het weerer niet beter op werd, besloten we om verder te reizen naar het zuiden. Dit werd de langste reis tot nu toe; eerst met de bus naar de boot,toen met de boot naar Halong City, het vaste land,daarnamet de bus naar Ha Noi om vervolgens gelijk met de nachtbus doorte gaan naar Hue;bij elkaar 25 uur!Wat een reis! We hadden wel geluk met de nachtbus. De bus was halfleeg en wij hadden met z'n tweeen de achterste 5 bedjes tot onze beschikking! Ideaal dus! Dit hadden we ook wel verdient na die vreselijke reis in Laos!
Maar goed, we zijn nu in Hue, maar daarover later meer.We blijven hier nog een dag en vertrekken verder richting het zuiden, naar Hoi An.

Laat vooral weer veel reacties achter, is echt leuk om te lezen! De foto's zullen we ook snel erop gaan zetten!!